Overwinteren 29: Het watermolenpark

 Het is vrijdag en de dag van vertrek nadert nu wel erg snel. Ik heb dubbele gevoelens over ons vertrek uit dit mooie land. Aan de ene kant is het prachtig vertoeven, mooi weer, de vele stadsparken en natuurgebieden, het strand en de leuke boulevards. Aan de andere kant, verheug ik me op het weerzien met familie en vrienden. Op de camping in Delden, waar we het vorig jaar ook enorm gezellig hebben gehad.

Vannacht is er een beetje regen gevallen, maar niets van betekenis, wat voor ons goed is, maar niet voor de boeren hier in de omgeving. Spanje kampt met een te lage waterstand, wat te zien is een de beekjes, die staan droog.

Het weer zag er vanmorgen niet veelbelovend uit, maar begint nu langzaam beter te worden. Wel waait het behoorlijk, maar het is niet koud. Het is tien uur in de ochtend en ik ben nog in mijn jogging pak. Ik wacht met aankleden tot ik weet hoe het weer gaat worden. Het komt vaak voor dat René en ik ons meerdere keren op de dag moeten omkleden. In de ochtend is het wat frisser en de middag is dan erg warm. Dus wacht ik nu tot we met de hondjes gaan wandelen (11:30).

Ik moet zeggen dat René en ik allebei lekker bruin zijn. Ik ben nog nooit zo bruin geweest en sta iets vaker voor de spiegel dan normaal. Want, het is een vreemd gezicht om mezelf zo bruin te zien, zonder make-up, haha. 

Ik had de weersverwachting voor maandag gezien en het weer in peñiscola, waar we de eerste overnachting gaan doen, ziet er goed uit. Zoals het er nu uitziet, zal het daar droog, maar bewolkt zijn, dit zegt echter niets over de temperatuur. Tot aan Montpellier is het weer in iedere geval goed, daarna moeten duimen dat we niet in het slechte weer terecht komen zoals op de heenweg.

******

 Afgelopen woensdag zijn we met Emma en Max naar het watermolenpark in La Mata geweest. Ik moet zeggen dat ik iedere keer weer versteld sta als ik zie hoe mooi het hier is. Volgens mij verblijven we in het mooiste gedeelte van Spanje. Er is geen gebrek aan diversiteit, van mooie zandstranden tot stadsparken natuurgebieden, leuke woonwijkjes met gezellige terrasjes en dat bijna allemaal op fietsafstand.

We hebben een heerlijke wandeling gemaakt door het watermolenpark en kwamen uit bij een leuke boulevard, waar het gezellig druk was. Als je door dit park wandelt, dan kom je uit bij het strand en van daaruit loop je zo naar de gezellige boulevard. La Mate is een aanrader.

We zijn in de morgenuren naar La Mata gegaan, omdat we bang waren dat het daarna te warm zou woorden voor Max en Emma. Daarna weer in het zonnetje voor de caravan.

Gisteren zijn we op de camping gebleven, heerlijk in het zonnetje. Het wordt nu wel wat drukker op de stranden, met wandelaars en families met kinderen. Dit betekent dat we niet meer met onze hondjes op het strand mogen. Op de meeste stranden geldt een algeheel hondenverbod. Echter, in de wintermaanden als het strand zo goed als verlaten is, dan wordt het gedoogd.

Ook worden onze plannen voor een volgende overwintering steeds concreter. Het is echter afwachten hoe alles gaat verlopen, of we ons werk afkrijgen zonder dat we ons over de kop werken. Ook wij worden een dagje ouder en willen meer genieten van alles, maar het moet wel haalbaar zijn.

Processierupsen? Ja, ook hier in Spanje wordt nu al gewaarschuwd voor deze harige beestjes, die dodelijk kunnen zijn voor onze honden. Achter de camping, wanneer de poort door zijn, ligt een groot bos met allemaal naaldbomen. Ook hier schijnt de processierups massaal aanwezig te zijn. We gaan dus nu geen boswandelingen meer maken.

Gisteren zijn we naar My Cafe, geweest waar we een heerlijk Engels ontbijt hebben gehad. Ik vegetarisch en René met de worstjes erbij.

Hoewel onze vier maanden in Spanje er bijna op zitten, zal ik blijven bloggen, want ik vind het best wel leuk om te doen. Ook in Nederland zal er genoeg gebeuren om over te schrijven. Denk hierbij aan de tijd op Park Camping Mooi Delden en onze weekendjes weg en het werk.

Bedankt voor het lezen van mijn blog.