Overwinteren 29: Het watermolenpark

 Het is vrijdag en de dag van vertrek nadert nu wel erg snel. Ik heb dubbele gevoelens over ons vertrek uit dit mooie land. Aan de ene kant is het prachtig vertoeven, mooi weer, de vele stadsparken en natuurgebieden, het strand en de leuke boulevards. Aan de andere kant, verheug ik me op het weerzien met familie en vrienden. Op de camping in Delden, waar we het vorig jaar ook enorm gezellig hebben gehad.

Vannacht is er een beetje regen gevallen, maar niets van betekenis, wat voor ons goed is, maar niet voor de boeren hier in de omgeving. Spanje kampt met een te lage waterstand, wat te zien is een de beekjes, die staan droog.

Het weer zag er vanmorgen niet veelbelovend uit, maar begint nu langzaam beter te worden. Wel waait het behoorlijk, maar het is niet koud. Het is tien uur in de ochtend en ik ben nog in mijn jogging pak. Ik wacht met aankleden tot ik weet hoe het weer gaat worden. Het komt vaak voor dat René en ik ons meerdere keren op de dag moeten omkleden. In de ochtend is het wat frisser en de middag is dan erg warm. Dus wacht ik nu tot we met de hondjes gaan wandelen (11:30).

Ik moet zeggen dat René en ik allebei lekker bruin zijn. Ik ben nog nooit zo bruin geweest en sta iets vaker voor de spiegel dan normaal. Want, het is een vreemd gezicht om mezelf zo bruin te zien, zonder make-up, haha. 

Ik had de weersverwachting voor maandag gezien en het weer in peñiscola, waar we de eerste overnachting gaan doen, ziet er goed uit. Zoals het er nu uitziet, zal het daar droog, maar bewolkt zijn, dit zegt echter niets over de temperatuur. Tot aan Montpellier is het weer in iedere geval goed, daarna moeten duimen dat we niet in het slechte weer terecht komen zoals op de heenweg.

******

 Afgelopen woensdag zijn we met Emma en Max naar het watermolenpark in La Mata geweest. Ik moet zeggen dat ik iedere keer weer versteld sta als ik zie hoe mooi het hier is. Volgens mij verblijven we in het mooiste gedeelte van Spanje. Er is geen gebrek aan diversiteit, van mooie zandstranden tot stadsparken natuurgebieden, leuke woonwijkjes met gezellige terrasjes en dat bijna allemaal op fietsafstand.

We hebben een heerlijke wandeling gemaakt door het watermolenpark en kwamen uit bij een leuke boulevard, waar het gezellig druk was. Als je door dit park wandelt, dan kom je uit bij het strand en van daaruit loop je zo naar de gezellige boulevard. La Mate is een aanrader.

We zijn in de morgenuren naar La Mata gegaan, omdat we bang waren dat het daarna te warm zou woorden voor Max en Emma. Daarna weer in het zonnetje voor de caravan.

Gisteren zijn we op de camping gebleven, heerlijk in het zonnetje. Het wordt nu wel wat drukker op de stranden, met wandelaars en families met kinderen. Dit betekent dat we niet meer met onze hondjes op het strand mogen. Op de meeste stranden geldt een algeheel hondenverbod. Echter, in de wintermaanden als het strand zo goed als verlaten is, dan wordt het gedoogd.

Ook worden onze plannen voor een volgende overwintering steeds concreter. Het is echter afwachten hoe alles gaat verlopen, of we ons werk afkrijgen zonder dat we ons over de kop werken. Ook wij worden een dagje ouder en willen meer genieten van alles, maar het moet wel haalbaar zijn.

Processierupsen? Ja, ook hier in Spanje wordt nu al gewaarschuwd voor deze harige beestjes, die dodelijk kunnen zijn voor onze honden. Achter de camping, wanneer de poort door zijn, ligt een groot bos met allemaal naaldbomen. Ook hier schijnt de processierups massaal aanwezig te zijn. We gaan dus nu geen boswandelingen meer maken.

Gisteren zijn we naar My Cafe, geweest waar we een heerlijk Engels ontbijt hebben gehad. Ik vegetarisch en René met de worstjes erbij.

Hoewel onze vier maanden in Spanje er bijna op zitten, zal ik blijven bloggen, want ik vind het best wel leuk om te doen. Ook in Nederland zal er genoeg gebeuren om over te schrijven. Denk hierbij aan de tijd op Park Camping Mooi Delden en onze weekendjes weg en het werk.

Bedankt voor het lezen van mijn blog.

Overwinteren 28: Het begin is er

 Gisteren hebben de voortent schoongemaakt en ingepakt, dus het begin is er. Daar de voortent nu weg is, hebben we ook langer de zon op onze plek. Maar het is wel een kaal gezicht, zo zonder voortent.

Vandaag is het, net als gisteren erg warm en ik heb lekker de hele dag in het zonnetje gezeten. Dat klopt niet helemaal, ik heb eerst nog gewassen, ondergoed, sokken en broeken en shirts. Het beddengoed en ander spul gaan thuis in de machine.

Op dit moment heb ik een vakantie gevoel, iets wat ik niet echt eerder heb gehad. Ik denk dat dit komt omdat we over een kleine week vertrekken richting Nederland. Het eten hier in Spanje is lekker en het aanbod in de supermarkten is niet veel anders dan in Nederland. Hier is alle groente, fruit en aardappelen gewoon te koop.

Ik ben vegetariër en ondanks dat ook Spanje genoeg aanbod heeft (gelukkig) mis ik bepaalde dingen wel, zoals de Vega kroket.

René is al twee dagen niet op de fiets geweest, omdat het te warm is. Ook hadden we vandaag naar een natuurpark willen gaan, maar, te warm. Echter, bij de caravan is het heerlijk vertoeven, hier hebben we schaduw en zon.

We zijn met de planning voor de volgende overwintering bezig. Deze plannen nemen steeds meer vorm aan, binnenkort meer hierover.

Op de muur bij het toiletgebouw laten mensen spulletjes achter die je dan mag meenemen. Vandaag zag ik twee leuke boeken liggen. 'De Midlife Club' van Karin Belt en 'Heerlijk Vals' geschreven door Sasha Wagstaff. Ik lees eigenlijk nooit Nederlandse boeken, maar altijd Engelstalige boeken, dit zal er mee te maken hebben dat ik zelf alleen maar Engelstalige boeken schrijf. Maar goed, ik wil nu eens Nederlandstalige boeken gaan lezen, wie weet, ga ik er nog plezier in krijgen.

René gaat zo lekker koken, aardappels met witte bonen in tomatensaus en Vega worstjes. Daarna televisie kijken, of aan mijn boek verder werken. We gaan onze laatste dagen hier zoveel mogelijk genieten van het prachtige weer.

Overwinteren? Ik kan het iedereen aanraden, want wat hebben we een fijne tijd gehad. In Nederland was voor mij de maand februari altijd het zwaarst. De laatste loodjes van de winter die waren voor mij het zwaarste, te weinig zon, te weinig buiten zijn, te weinig van alles. Hier in Spanje leven we vooral buiten dus geen gebrek aan zon en frisse lucht. Lekker wandelen en fietsen en relaxen in het zonnetje.

Bedankt voor het lezen van mijn blog.

Overwinteren in Spanje 27: Bijna tijd

 Ja, het is bijna zo ver. Over anderhalve week beginnen we aan de terugreis naar Nederland. René is op dit moment naar Elche om voor Emma blikjes voer te halen. Ik zit nu lekker in het zonnetje, en ga zo verder met schrijven.

Max en Emma zijn nog moe van gisteren, maar dat is niet zo verwonderlijk, na bijna 7 kilometer lopen. Ook hebben we nu duidelijke plannen voor de volgende overwintering. Hierover zal mijn volgende blog gaan.

Ik zal vandaag de hele dag op de plek blijven, omdat Max en Emma moeten rusten en ik ze niet alleen wil laten. René en ik willen ook nog gaan lunchen op de promenade van Guardamar, en dan gaan Max en Emma niet mee. Dat zou voor hun te warm worden, en ze hebben er niets aan. Nee, de hondjes gaan alleen mee wanneer het voor hun ook leuk is, zoals naar het strand en de natuurgebieden die je hier in overvloed aantreft.

Ook nooit verwacht dat het zuiden van Spanje zulke prachtige natuurgebieden heeft. In onze omgeving is veel groen, ik heb zelfs flamingo's gezien, waar ik overigens nog foto's van moet maken. Dat ga ik waarschijnlijk begin volgende week doen. Hiervoor moet ik op de fiets richting Santa Pola, want deze grote vogels zijn te vinden bij de Zout winning.

Het is al best warm nu (11:30) en ik heb me ingesmeerd met factor 50 om niet te verbranden hahahaha. Zo met de hondjes lopen en dan uit de zon en in de schaduw. Vandaag geen foto's want ik ga nergens naar toe.

Bedankt voor het lezen van mijn blog.

Overwinteren in Spanje 26: Uitstapje naar Tabarca, en een grote wandeling

 Gisteren zijn we met de ferry naar het mini-eilandje Tabarca geweest, en wat was het mooi daar. Er leven niet veel mensen op het eilandje. Ook waren er maar twee restaurantjes open. Maar het was interessant om de oude barakken te zien. En de vuurtoren die nog steeds in gebruik is. Ook heeft het eilandje een vestingmuur, en plekken waar ze de kanonnen hadden staan.

Tabarca heeft 59 inwoners, is 1800 meter lang en het breedste gedeelte is 400 meter. Ja, ik weet het, dit is echt een mini-eiland. Tabarca was eerst een Tunesische eiland, genaamd, Tabarka. Het heeft ook al de naam Isla Plana gehad, wat zoveel betekend als plat eiland. Ja, dit kleine eilandje heeft een enorme geschiedenis, zo gaaf.

 We hadden Max en Emma op de camping gelaten want dit was niet echt wat voor hun.  Daarom hebben we vandaag een mooie grote wandeling gemaakt met beide hondjes. Soms is het beter om je honden niet mee te nemen.

René en ik hebben geen vergelijking wat betreft het weer. Voor ons gevoel was het weer prima, maar de mensen die hier al sinds jaar en dag komen overwinteren, klagen steen en been. We horen eigenlijk van iedereen dat het dit seizoen buitengewoon koud is.

We hebben bijna iedere dag nog buiten kunnen zitten, en ik heb veel gewandeld met en zonder de hondjes. Echter, op dit moment is het echt heerlijk warm. Zo warm dat ik vanmorgen om 11 uur al uit de zon moest omdat het gewoon te warm was. Na het middageten zijn we gaan wandelen.

Op de foto hieronder kun je zien waar we gelopen hebben, bijna 3 uur. Max en Emma zijn nu wel lekker rustig. Emma wilde nog even worden gedragen, onze verwende prinsessa, zoals je kunt zien op de foto. Door de bossen en over het strand weer terug, zo mooi. Nog 2 weken, dan beginnen we weer aan de terugreis. Maar in Nederland staat ons ook moois te wachten. Weer met vrienden samenzijn, en dan natuurlijk de camping in Delden, ook altijd super gezellig.

Het weer in Nederland is op het moment van het schrijven van deze blog, niet echt rooskleurig. Ik hoop dat het beter is wanneer we weer terug zijn, dit om een cultuurshock te voorkomen LOL.

Bedankt voor het lezen van mijn blog, binnenkort meer!

Overwinteren in Spanje 25: De natuur in.

 Dinsdag was een heerlijke dag, met veel zon en een beetje bewolking. Dus, zijn we met Max en Emma in de auto gestapt en een eindje gaan rijden. De omgeving waar we verblijven is geweldig mooi, veel natuur, wat betekend veel wandel mogelijkheden. Op de foto hieronder zie je een overblijfsel waar heel vroeger een kanon heeft gestaan.

In het natuurgebied waar we gingen wandelen kwamen we uit bij de zee. En, nee, geen strand, maar wel een super mooi uitzicht. De foto die je hieronder ziet, is genomen vanaf de loopbrug die over de rand loopt, was best wel eng.

Hieronder zie je een gedeelte van die loopbrug, onder de loopbrug was een voorwerp (geocaching) verstopt. 

En, van het vele wandelen kregen we allemaal flinke trek. Max en Emma kregen eerst, en toen zijn wij aan tafel gegaan.

Hierna zijn we nog naar een andere locatie gegaan, ook erg mooi, en daar hebben wel een strandwandeling kunnen maken. 

De omgeving hier is echt prachtig, en het is dan ook goed vertoeven hier in de provincie van Alicante, de regio Valencia. Geen wonder dat de meeste overwinterraars hier te vinden te zijn.

Dat was het voor vandaag. Bedankt voor het lezen van mijn blog.