De tijd op de camping gaat best wel snel. We verblijven nu alweer een maand op Camping La Marina. Het weer is zoals we het ook verwacht hadden. In het begin hebben we regen gehad, maar eigenlijk niets van betekenis.
De camping bevalt ons op zich goed. Alleen hebben we te vroeg de schaduw op onze plek. Dit komt omdat deze camping veel hoge bomen heeft. De zon zakt natuurlijk in deze tijd van het jaar ook hier in Spanje. Dit betekent dat de zon eerder achter de hoge bomen verdwijnt.
Wanneer er niet te veel wind staat gaan we in de middag naar het strand. Af en toe nemen we Max en Emma mee, maar niet altijd. Max is ziek en daar moeten we rekening mee houden. Plus hij is de jongste niet meer en heeft nu helemaal wat meer rust nodig.
Ook hebben we naar andere campings in de omgeving gekeken en een mooie ontdekking gedaan. Camping Lo Monte is een jonge camping van net tien jaar oud, kleinschalig en open. En met open bedoel ik geen hoge bomen en veel zon op de plaatsen.
De uitloop voor Max en Emma is ook goed en een gezellig restaurant. We hebben verschillende mensen gesproken en hebben een goed gevoel over deze camping.
Dan hebben we een echtpaar uit Engeland schuin tegenover ons en ze moeten verplicht terug naar het VK omdat ze een visum hebben voor een bepaalde tijd. Dit betekent dat ze minsten voor drie maanden weg moeten uit Spanje. Tja #Brexit
Voor mij als vegetariër is er een enorme keuze aan vleesvervanger, waar ik super blij mee ben. Ik was hiervoor een beetje huiverig, maar daar is absoluut geen reden voor.
René fiets iedere dag en dat bevalt hem goed. Vandaag staat er, net als gisteren, veel wind.
Gisteren zijn we met de auto nog even naar Camping Lo Monte gereden om de omgeving te verkennen. De fietsen hadden we ook mee, maar de wind was te krachtig om te fietsen. Wel hebben we over de camping gelopen. Daarna nog even naar het strand geweest waar Max en ook Emma heerlijk hebben gespeeld.
Op het moment van het schijven staat het zonnetje hoog aan de hemel en de deur van de caravan open. Max en Emma liggen in de voortent, waar het lekker warm is door de zon, op de stoel.
René is nu weg op de fiets, boodschappen halen en ik ga zo verder met het schijven van mijn boek. Ik krijg zelfs al mails met de vraag wanneer het volgende deel van Assassins uitkomt. Dit is toch zo gaaf.
Dus zo verder met schrijven, ook zal met mijn blog over de hondjes verder gaan. Het is een tijdje geleden dat ik schreef op deze blog. Ik zie het wel, van verveling geen sprake. En zoals het er nu uitziet, zit ik vanmiddag weer lekker in het zonnetje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten